เกร็ดความรู้

ศรี สังกฏนาศนะ คเณศะ สโตตรัม

(บทสรรเสริญพระคเณศผู้ขจัดอุปสรรค) प्रणम्य शिरसा देवं गौरीपुत्रं विनायकम्। भक्तावासं स्मरेन्नित्यमायु:कामार्थसिद्धये॥१॥ ประณัมยะ ศิระสา เทวัม เคารีปุตรัม วินายะกัม ภักตาวาสัม สฺมะเรนนิตยะมายุฮุ (สฺมะเรนนิตยัม อายุฮุ) กามารถะ สิทธะเย (๑) เหล่าผู้ภักดีผู้ปรารถนาในชีวิตที่ยืนยาว ความมั่งคั่ง ความสุขทางวัตถุ แลความสำเร็จอยู่เป็นนิตย์ พึงน้อมด้วยเศียรเกล้า ซึ่งพระเทวะ พระผู้เป็นเจ้าเหนืออุปสรรค บุตรแห่งพระเคารี {1} प्रथमं वक्रतुण्डं च एकदन्तं द्वितीयकम्। तृतीयं कृष्णपिङ्गाक्षं गजवक्त्रं चतुर्थकम्॥२॥ ประถะมัม วักระตุณฑัม จะ เอกะทันตัม ทฺวิตียะกัม ตฤตียัม กฤษณปิงคากษัม คะชะวักตรัม จะตุรถะกัม (๒) ลำดับแรกคือ วักรตุณฑะ (พระผู้มีงวงอันคดเคี้ยว) แลที่สองคือ เอกทันตะ (พระผู้ทรงมีงาเดียว) ที่สามคือ […]

เกร็ดความรู้

ศรี คเณศะ ทวาทศนามะ สโตตระ

(บทสรรพระคเณศทั้ง12พระนาม) सुमुखश्चैकदन्तश्च कपिलो गजकर्णकः। लम्बोदरश्च विकटो विघ्ननाशो विनायकः॥१॥ สุมุขัศไจกะทันตัศจะ กะปิโล คะชะกัรณะกะฮะ ลัมโพทะรัศจะ วิกะโฏ วิฆนะนาโศ วินายะกะฮะ (๑) สุมุข (พระผู้มีพระพักตร์อันงดงาม) เอกทันตะ (พระผู้ทรงมีงาเดียว) แลกปิละ (พระผู้มีวรกายสีน้ำตาลเหลืองดังขมิ้น) คชกรรณก (พระผู้มีพระกรรณเป็นช้าง) ลัมโพทร (พระผู้มีอุทรอันใหญ่โต) แลวิกฏะ (พระผู้น่าเกรงขาม) วิฆนะนาศ (พระผู้ขจัดอุปสรรค) วินายก (พระผู้เป็นดั่งอาจารย์ผู้ชี้หนทาง) {1} धूम्रकेतुर्गणाध्यक्षो भालचन्द्रो गजाननः। द्वादशैतानि नामानि यः पठेच्छृणुयादपि॥२॥ ธูมระเกตุ คะณาธยักโษ ภาละจันโทฺร คะชานะนะ ทฺวาทไศตานิ นามานิ ยะห์ ปะเฐจฉฤนุยาทะปิ (๒) ธูมรเกตุ (พระผู้มีฉวีวรรณเรืองรองดั่งดาวหาง) คณาธยักษะ (พระผู้คอยชี้นำเหล่าคณะ เป็นดังดวงตาของเหล่าคณะ) ภาลจันทระ […]

เกร็ดความรู้ เทวะตำนาน

ตำนานแห่งพระพัลลาเฬศวร ที่ประดิษฐานอยู่ในเทวาลัยพัลลาเฬศวร ณ หมู่บ้านปาลี

ตำนานแห่งพระพัลลาเฬศวร ที่ประดิษฐานอยู่ในเทวาลัยพัลลาเฬศวร ณ หมู่บ้านปาลี ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่งซึ่งชื่อว่าปาลี (पाली) มีพ่อค้าคนหนึ่งชื่อว่า กัลยาณะ(कल्याण – Kalyana) กับภรรยาของเขาที่มีชื่อว่าอินทุมตี (इन्दुमती – Indumati) ได้มีบุตรชายคนหนึ่งชื่อว่า “พัลลาฬะ (बल्लाळ – Ballal)” แล้วในวันหนึ่งพัลลาฬะซึ่งเป็นบุตรของทั้งสองนี้ ก็ได้นำเหล่าเพื่อน ๆ ของเขานั้นไปทำการบูชาโดยใช้ก้อนหินก้อนหนึ่งซึ่งมีขนาดใหญ่ก้อนหนึ่ง ซึ่งพวกเขานั้นสมมุติให้เป็นองค์มูรติของพระเคณศ อีกทั้งพวกเขายังเพียรบูชาซึ่งมูรติของพระเคณศนี้จนลืมความหิวกระหายและจนไม่รู้วันรู้คืน (ไม่ยอมกลับบ้าน) ในช่วงนั้นเองผู้ปกครองของบรรดาเด็ก ๆ ทั้งหลายในหมู่บ้านก็มุ่งไปยังเรือนของกัลยาณะ และทำการต่อว่าเกี่ยวกับการนำไปของพัลลาฬะเช่นนี้ เมื่อกัลป์ยาณะโดนต่อว่าเช่นนั้น เขาก็เกิดความโกรธและรีบออกจากเรือนไปค้นหาลูกชายของเขาและบรรดาเด็ก ๆ ทั้งหลาย ครั้นเมื่อค้นเจอแล้ว กัลยาณะนี้ก็พบว่าพัลลาฬะกับเพื่อน ๆ นั้นกำลังใจจดในจอกับพระมูรติของพระคเณศอยู่ (ในนั้นกล่าวว่าพวกเด็ก ๆ ทั้งหลายกำลังได้รับฟังซึ่งคเณศปุราณะจากพระคเณศอยู่) แล้วด้วยความโกรธนั้นกัลยาณะจึงได้รีบตรงเข้าไปทำลายซึ่งซุ้มบูชาพระคเณศขนาดเล็กนั้นลง อันทำให้บรรดาเพื่อน ๆ ของพัลลาฬะนั้นพากันหวาดกลัวแล้ววิ่งหนีไป ส่วนพัลลาฬะผู้ภักดีในพระคเณศยิ่งนั้นกลับยังคงนั่งบูชาพระคเณศอยู่ ณ ที่เดิม ซึ่งนั่นก็ยิ่งทำให้กัลยาณะนั้นโกรธยิ่งขึ้นไปอีก แล้วทำการทุบตีซึ่งบุตรของเขาอย่างหนักจนเลือดเปื้อนไปทั้งเสื้อผ้า จากนั้นกัลยาณะก็ได้นำเอาตัวของพัลลาฬะไปมัดไว้กับต้นไม้ แล้วก็มาทำลายข้าวของบูชาของพวกเด็ก ๆ และได้พยายามทำลายซึ่งก้อนหินใหญ่อันเป็นพระมูรติของพระคเณศนี้ด้วยการพยายามยกขึ้นและทุ่มลงกับพื้นให้แตก เมื่อได้ทำดังนี้แล้วกัลายณะก็เตรียมจะเดินทางกลับไปยังเรือน […]