พราหมณ์ไทยมาจากไหน ตามไปสืบค้นร่องรอยที่อินเดีย l ประวัติศาสตร์นอกตำรา Ep.16

พระมีนากษี

श्रीमत्सुन्दरनायिकां भयहरां ज्ञानप्रदां निर्मलां श्यामाभां कमलासनार्चितपदां नारायणस्यानुजाम् । वीणावेणुमृदङ्गवाद्यरसिकां नानाविधामम्बिकां । मीनाक्षीं प्रणतोऽस्मि सन्ततमहं कारुण्यवारांनिधिम् ॥ ศฺรีมตฺสุนฺทรนายิกามฺ ภยหรำ ชฺญานปฺรทำ นิรฺมลำ ศฺยามาภำ กมลาสนารฺจิตปทำ นารายนสฺยานุชามฺฯ। วีณา-เวณุ-มฤทงฺควาทฺยรสิกำ นานาวิธามมฺพิกำ มีนากฺษีํ ปฺรณโตสฺมิ สนฺตตมหํ การุณฺยวารำนิธิมฺฯ। คำอ่าน […]

พระเทวี กับ ใบสะเดา (เวปปิไล – Veppilai)

พระเทวี กับ ใบสะเดา ใบสะเดา (Neem leave) หรือ เวปปิไล (வேப்பிலை/Veppilai)ในภาษาตมิฬนั้นถือเป็นหนึ่งในเครื่องสักการะแก่เจ้าแม่ท้องถิ่นทั้งหลายในอินเดียตอนใต้ โดยเชื่อกันว่า ใบสะเดาสามารถขจัดโรคผิวหนัง และปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายได้ หนึ่งในที่มาของความเชื่อนี้ปรากฏอยู่ในตำนานของเทวสถาน ศรี เรณุกา ปรเมศวรี หรือ ศรี เรณุกามบาล แห่งปฏเวฑุ ดังนี้ กล่าวถึงเมื่อครั้งพระฤๅษีชมทัคนีผู้ภัสดาแห่งพระเรณุกาเทวีได้ถูกสังหารลงด้วยกษัตริย์ (บ้างว่า ท้าวการตวีรยารชุน บ้างว่า โอรสทั้งสามของท้าวเธอ) พระนางเรณุกาผู้ปดิวรัดาทรงเศร้าโศกเสียพระทัยยิ่ง อีกทั้งทรงตัดสินพระทัยที่จักปลงศพพระสวามี พร้อมกับตนเอง พระนางเรณุกาจึงทรงจัดเตรียมพิธีสังสการสุดท้ายแก่พระฤๅษีชมทัคนี […]

ศรี คุรุมรุตปุราธีศะ ทศกะ สโตตรัม ษัษฐโศลก

(บทสรรเสริญ10บทแห่งพระคุรุมรุตปุราธีศะ บทที่6) भृगुकुलोद्भवं रामनामकं सुगुणभासुरं रेणुकात्मजम्। नृवरतापसं केरळाधिपं गुरुमरुत्पुराधीशमाश्रये॥ ภฤคุกุโลทฺภวํ รามนามกํ สุคุณภาสุรํ เรณุกาตฺมชมฺฯ นฤวรตาปสํ เกรฬาธิปํ คุรุมรุตฺปุราธีศมาศฺรเยฯ। คำอ่าน ภฤคุกุโลทภะวัม รามะนามะกัม สุคุณะ ภาสุรัม เรณุกาตมะชัม นฤวะระ ตาปะสัม เกระฬาธิปัม คุรุมะรุตปุราธีศะมาศระเย อ่านออกเสียงสำเนียงอินเดีย บฺริกุ กุโล้ดภะวัม รามะนามะกัม […]