“โกยิล” เทวสถานอันยิ่งใหญ่ แห่งอินเดียใต้ I ประวัติศาสตร์นอกตำรา EP.138

ทุรคาษฏมี

ทุรคาษฏมี (दुर्गाष्टमी/Durgashtami) ถือเป็นอีกฤกษ์มงคลหนึ่งในการบูชาพระเทวี โดย ทุรคาษฏมี (ทุรคา+อัษฏมี) มีอยู่ในทุกเดือน โดยถือ ศุกลปักษ์ อัษฏมี (शुक्लपक्ष अष्टमी/Shuklapaksha Ashtami) หรือ ขึ้น8ค่ำ ของทุกเดือนตามปฏิทินจันทรคติฮินดู เป็นวัน ทุรคาษฏมี อันเป็นมงคลฤกษ์สำหรับการสักการะบูชาพระศรีอัมพิกา (พระศักติและรูปปรากฏต่างๆของพระนาง) ในดิถีนี้ยังถือเป็นดิถีกำเนิดปรากฏองค์ของ พระศรีภัทรกาลี (श्री भद्रकाली/Shree Bhadrakali) เมื่อครั้งทำลายพิธียัชญะของพระทักษะประชาบดี (दक्ष प्रजापति/Daksha Prajapati) พร้อมด้วยเหล่าโยคินีอีกด้วย […]

พระราหู และพระเกตุ

พระราหู และพระเกตุนั้นมิใช่พระเคราะห์แท้ แต่เป็นบุคลาธิษฐานของเงาที่ทับซ้อนกันระหว่าง โลก,พระอาทิตย์ และพระจันทร์ ซึ่งก่อให้เกิดคราส จัดเป็นอุปเคราะห์ ราหูนั้นทรงเป็นพระเคราะห์แห่ง โรคภัย ความเฉื่อยชา และความเกียจคร้าน ถือเป็นบาปเคราะห์ มีกำลังในเวลากลางคืน ใช้เวลาในการโคจรครบทุกราศี เป็นเวลา 18 ปี และโคจรต่างจากพระเคราะห์อื่นๆ โดย ราหู และเกตุจะโคจรตามเข็มนาฬิกา ในขณะที่พระเคราะห์อื่นโคจรทวนเข็มนาฬิกา ราหูนั้นเป็นมิตรกับ เสาร์,พุธ และศุกร์ เป็นศัตรูกับ อาทิตย์,จันทร์ และอังคาร เป็นกลางกับ พฤหัสบดี […]

พระเทวี กับ ใบสะเดา (เวปปิไล – Veppilai)

พระเทวี กับ ใบสะเดา ใบสะเดา (Neem leave) หรือ เวปปิไล (வேப்பிலை/Veppilai)ในภาษาตมิฬนั้นถือเป็นหนึ่งในเครื่องสักการะแก่เจ้าแม่ท้องถิ่นทั้งหลายในอินเดียตอนใต้ โดยเชื่อกันว่า ใบสะเดาสามารถขจัดโรคผิวหนัง และปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายได้ หนึ่งในที่มาของความเชื่อนี้ปรากฏอยู่ในตำนานของเทวสถาน ศรี เรณุกา ปรเมศวรี หรือ ศรี เรณุกามบาล แห่งปฏเวฑุ ดังนี้ กล่าวถึงเมื่อครั้งพระฤๅษีชมทัคนีผู้ภัสดาแห่งพระเรณุกาเทวีได้ถูกสังหารลงด้วยกษัตริย์ (บ้างว่า ท้าวการตวีรยารชุน บ้างว่า โอรสทั้งสามของท้าวเธอ) พระนางเรณุกาผู้ปดิวรัดาทรงเศร้าโศกเสียพระทัยยิ่ง อีกทั้งทรงตัดสินพระทัยที่จักปลงศพพระสวามี พร้อมกับตนเอง พระนางเรณุกาจึงทรงจัดเตรียมพิธีสังสการสุดท้ายแก่พระฤๅษีชมทัคนี […]