วัฒนธรรมพราหมณ์ ฮินดูจากอินเดียใต้ สู่สยามประเทศไทย

ศรี พุทธาวตาร สโตตระ

(บทสดุดีอวตารรูปปราชญ์ผู้ตื่นรู้) अपापविद्धो युवसंशुद्धो बुद्ध एषस्त्वं ह्यसि। विठ्ठलनामा यः शुभधाम्ना तारकः स त्वं ह्यसि॥ อปาปวิทโธ ยุวสํศุทฺโธ พุทฺธ เอษสฺตฺวํ หฺยสิฯ วิฐฺฐลนามา ยะ ศุภธามฺนา ตารกะ ส ตฺวํ หฺยสิฯ। คำอ่าน อะปาปะวิทโธ ยุวะสัมศุทโธ พุทธะ เอษัสตฺวัม […]

บทมนต์พระราหู

कालदृष्टिः कालरुपः श्रीकष्टहृदयाश्रयः। विधुन्तुदः सैंहिकेयो घोररुपो महाबलः॥ กาลทุษฺฏิะ กาลรูปะ ศฺรีกษฺฏหฤทยาศฺรยะฯ วิธุนฺตุทะ ไสํหิเกโย โฆรรูโป มหาพละฯ। คำอ่าน กาละทฤษฏิห์ กาละรูปะห์ ศรีกัษฏะ หฤทะยาศระยะห์ วิธุนตุทะห์ ไสงหิเกโย โฆระรูโป มะหาพะละห์ อ่านออกเสียงสำเนียงอินเดีย กาละดริชติฮิ กาละรูปะฮะ ชรี กัชตะ ฮริดะยาชระยะฮะ วิธุนตุดะฮะ […]

บทความพิเศษเรื่อง “भरतनाट्यम् – ภารตนาฏยัม คืออะไร”

  ภารตนาฏยัมคืออะไร ประวัติการแสดงภารตนาฏยัม โดย ดร.วรเดช มีแสงรุทรกุล (อาจารย์ประจำภาควิชาภาษาตะวันออก ศูนย์สันสกฤต คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร) การแสดงภารตนาฏยัมในสมัยโบราณ           การกระโดดโลดเต้น เมื่อประสบกับสิ่งสุข ความทุกข์ ความสนุกสนานและความรักนั้นเป็นสิ่งที่มีอยู่คู่กับจิตวิญญาณของ มนุษย์ และสิ่งมีชีวิตทั้งหลาย แต่การเรียนรู้ที่จะเต็นประกอบจังหวะดนตรี และมีความสามัคคีเต็นพร้อมกันอย่างมีแบบแผนนั้น จึงถือว่าเป็น การเต้นรำ การฟ้อนรำ หรือจับระบำ ของมนุษย์นั้น  มีมาเนินนานแต่ครั้งที่มนุษย์พร้อมกับมนุษย์เริ่มรู้จักการประดิษฐ์สัญลักษณ์ และมีอารยธรรมแตกต่างจากสัตว์ มีภาพเขียนโบราณสมัยยุคหิน และรูปปั้นในยุคสำริด ที่มีการบัณทึกเรื่องราวเกี่ยวกับการเต้นรำเพื่อ เฉลิมฉลอง […]